ලියන්නට පිළිතුරු,
ඉඟි කිසිත් නොදුන්..
හිස් තැන් සපිරි
නුඹ ප්රේහෙලිකාවක්...
නුඹේ විගමනයෙන්
ආගමනය වූ විරහව
වැදු කවි සිත
මියැදෙන්න අරන්
කාලය එක්ක
විරහව පෙමින්
බැදුණු දා සිටන්
ඉඩෝර වෙච්චි ජිවිතයට
බිංදුවෙන් බිංදුව
තෙතමනය එක්කහු වෙද්දී
කොහේදෝ තිබ්බ
වේලුනු හුළඟක් ඇවිත්
ඉරි තලලා දාලා
යන්න යනවා අයෙත්
මුණු පොතේ
බිත්ති පුරා
ලියැවුණු සහසක්
සුභ පැතුමන් අතරේ
සෙව්වා නුඹේ පැතුමත්
ඒ අතරේ
නොවුනත් නුඹ පැතුමන්
ඒ අතරේ
සතුටින් ඉපැලුනි හද
කියවූ පැතුමන් ඔස්සේ
මිතුරනි තුති සැමදා
නුඹලායි මට වටිනා
මාලිගාවක සුව නැත
මගේ පැලේ
සේද සුනිදු ඇද ඇතරිලි නැත
මගේ පැලේ
බත් ඩින්ගයි සම්බෝලේයි
වේල් දෙකට දවස ගෙවයි
සිනමාවක නවකතාවක
දැක නුඹ මවනා හීන දිවිය
සැබෑ ලොවේ
බැහැ පවතින්නට
නුඹ මවනා අප
පෙම් ලොව
සඳවතිය
බැස ගිය නුඹ
හිඳිනු ඇයි තව
වළා අතර
පෙනී නොපෙනී
යනුමැන විගහින්
මගේ ලොවට අද
පායන්න ඉඩ දී
හිරු කුමරිට
මට
විරහව
සුන්දරයි
ආදරයට වඩා
ඒ
නුඹ
විරහව තුල
සුන්දරව
සිටින නිසා