~~ නෙලා ගැනුමට ~~

 

ඈ මාගේ විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රේමයයි, කිසිදිනෙක රන්ඩුසරුවල්ව වෙන් නොවූ තදින්බැදුනු ආදරයක් විවාහයකින් කෙරවල වෙන්න සිහින දැකපු අපේ නොගැලපුනු එකම කාරනය උන පවුල් පසුබිම නිසාම අපි මාවත් දෙකක යන්න ගත්ත තිර්ණය අදටත් මා විදවන කාරනයක්..


අවුරුදූ ගානනකට පසු ඈ මා රැකියා කරන සමාගමෙහිම වෙනත් අංශයක සේවයට බැදුනු බව ඇගේ සේයාරුවක් සමග පැමිණි ආයතනික ඊමෙල් පනිවිඩය සමග මා අතීතයේ මතක අතර අතරමංව බොහෝ වේලාවක් සැරිසරන්නට විය.

දෙදෙනාගේම එකගතාවය මත වෙන්ව යන්නට මත්තෙන් සියළු සමාජ මධ්‍ය තුලින් එකිනෙකා අවහිර කර දැමුවද වෙන්ව මාස කිහිපයක් යාමට මත්තෙන් මා ව්‍යාජ ගිනුමක් තුලින් ඇගේ මුහුණ පොත තුලින් වරින් වර ඈ රුව බලන ඈගේ තොරතුරු සොයා බැලිම රහසින් අදටත් මා සිදු කරන්නක්..

ඈගේ විවාහය සිදුවන තුරාවට තනිකඩව සිටි මා දෙමාපිය පෙරැත්ත මත විවාහ දිවියක් ගතකලද, ඈ හා ගෙවුනු අතිතය, ඈ හා බැදුනු හදවත තවමත් නොවෙනස් හදේ කොනක තාවමත් නිදන්ව පවති.

ඈ සේවයට පැමීනී දා සිටම ඈ මග හැර ඈට නොපෙනෙනා ලෙස ඈ දෙස බලා සිටියද,

දිනක,

දිවා ආහරය ගැනීම සදහා සුපුරුදු අවන්හල වෙත ගිය විට මාගේ මිතුරියක හා ඈ සිටි අතර මිතුරියගේ අඩගැසිම මත ඔවුන් සිටි මේසය වෙත මා හට යාමට සිදුවු අතර මිතුරිය විසින් ඈ මාහට හදුන්වා දීමට කටයුතු කරන ලද්දේ අප අතිතය ඇය නොදන්නා බැවිනි.

භාහිර කතාබහෙන් වෙනසක් නොපෙන්වුවද මාගේ අනපේක්ෂිත හමුවීම ඈ නොසන්සුන් කල බව ඈ හොදින් හදුනන මා නිරික්ෂණය කල කරුනක් විය.

දිවා ආහාරයෙන් පසු ආයතනයේදී ඈ විසින් එවන ලද ඊමෙල් පනිවිඩයක ඈ හට මා සමග කතා කිරිමට අවශ්‍ය බව සදහන්ව තිබුනි.

එලෙස ඇරඹි අපේ යලී හමුවීම අපට නොදැනිම ලොවට රහසින් අප බිදීගිය පැරණී සිහින සොයා යන්නට තරම් දුර ගියනමුදු, ඒ හීන නිදහසේ හිත්පුරා විදින්නට අප පමා වැඩි බැව් දෙදෙනාටම පසක් විය.

එබැවින් අප පැරණි ප්‍රේමය සිතේ සිරගත කර, එය අතීත සුන්දර මතකය් ලෙස පමනක් ඉතිරිකොට ගෙන දිවිගෙවන්නට ගිවිස ගතිමු.

ගතින් අප වෙන්ව දිවිගෙවුද, බැදුනු අප සිත් තවම ලෙංගතුය.




------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




නෙලා ගැනුමට නොහැකිවූවද 

අත්හැරීමත් නොවේ ප්‍රේමය.. 

බලා දුර හිඳ කතා නොකරම 

සුසුම් පපුවක හිරකිරීමය.. 

ඇස්පනාපිට බිඳුනු හීනෙක 

ලොවට රහසින් සැරිසැරීමය..// 

හිත්පුරා හිඳිනට වරම් නැති 

සොඳුරු සයනෙක නිදිවැරීමය.. 

නෙලා ගැනුමට නොහැකිවූවද 

අත්හැරීමත් නොවේ ප්‍රේමය.. 

ළඟ ඉඳන් ආදරෙන් මිමිනූ 

පැරණි පෙම්බස් සිහිකිරීමය..// 

පණ පිටින් මුළුසිරුර දන් දී 

එකම හිතකට ලොබ බැඳීමය.. 

නෙලා ගැනුමට නොහැකිවූවද 

අත්හැරීමත් නොවේ ප්‍රේමය.. 

බලා දුර හිඳ කතා නොකරම 

සුසුම් පපුවක හිරකිරීමය..

ගායනය - සුනීර සුමංග 

සංගීතය - කපිල අපරැක්ක 

පබැඳුම - නාරද විජයසූරිය




https://www.youtube.com/watch?v=sbg1Udos0Pg

~~ හන්තාන සිහිනේ ~~

සුබා ... මොකෝ කෙල්ලේ කල්පනා කරන්නේ ? ආ උඹ අඩනවා ද ... මොකෝ මේ කදුළු පුරෝගෙන ..

නැ කේතු මුකුත් නැ ... මේ නිකන් .

හ්ම්ම් නිකන් අඩන මිනිස්සුත් ඉන්නවා කියලා දන්නේ අදනේ.. බලපන් දැන් උඹ කැම්පස් ඇවිල්ලා අවුරුදු දෙකක් වෙනවා .. උඹ මේ අවුරුදු දෙක තිස්සෙම හැබෑ කරගන්න බැරි හීනයක් පස්සේ දුවනවා.. කි දෙනෙක් උඹ පස්සෙන් අවා ද එනවා ද ? ඇයි හිත හදන් මේච්චර ලස්සන කැම්පස් ජිවිතේ විදින්න බැරි ...

මං දන්නේ නැ කේතු ..මට මුදිත හැර වෙන කා ගැනවත් එහෙම හිතෙන්නේ නැ ..මේක හරියට සංසාරේ පතාගෙන ආපු දෙයක් වගේ..

හෑ සංසාරේ පතාගෙන ආපු එකක් ..උඹ ලඟදි සුජීව ප්‍රසන්න ආරච්චිගේ පොතක් වත් කියෙව්වා ද ? ඕක සංසාර හීනයක් වෙයි .. බලාගෙන...

හ්ම්ම්ම්...ඇත්ත කේතු.. හීනයක් වෙන්න ඇති..එත් මම ඒ හීනෙ දකිනවා..දකින්න ආසා කරනවා.. මට ආසයි අර අපේ එළිමහන් රංගපිටේ තියෙන්නේ ..එකේ මුදිතට තුරුල් වෙලා නාට්‍යක් බලන්න .. දවසක උදෙන්ම අර ආර්ට් ෆැකල්ටි එක ගාව මැයි මල් වැටිලා කහපාට වුනු පාර දිගේ පොද වැස්සකට තෙමෙන්න.. මම ඒ හින දකිනවා කේතු.. සමහර විට මේවා සදාකල් හින වෙන්න පුළුවන් කියලා දන්නවා..එත් මම දකිනවා..

සුබා මේ අහපන් කෙල්ලේ ... උඹ දන්නවා නේ මුදිතගේ කථාව .. මම හිතන්නේ නැ ඌ දැන්ම ආදරයක් ගැන හිතාවි කියලා ... දැන්ම නෙමේ කවදාවත් හිතාවිද කියලා මට සැකයි ...අවුරුදු ගානක් ඌ කෙල්ල වෙනුවෙන් නොකළ දෙකයක් නෑලුනේ,,, එහෙම කරලත් ඒකි මුව අත ඇරලා වෙන එකකේ එක්ක ගියානේ ... එච්චරට ආදරය කරලා එහෙම දෙයක් උනාම ගොඩ එන්න අමාරුයි කාලයක් යනකම් .. මතකද ඌ ලියපු කවියක තිබ්බා උගේ ජීවිතේම අදුරු වෙලා කියලා..

ඔව් කේතු .. ලියලා තිබ්බේ හරියටම ...

බිසෝ හැර ගිය
ලසෝ රග හළ
අමාවක අදුරේ...

අම්මෝ උඹට එකත් කටපාඩම් ද ... උඹ නම් පිස්සියක් .. එක අතකින් බලපුවම උඹේ ආදරේ කියපු කවි උඹට මතක නැත්තම් මට මතක හිටින්නද,අනික උඹත් ඉතින් කවි කාරීනේ ...
ඇති යන්නතම් මුනට හිනාවක් අවා .. වරෙන් යන්න දැන් ඇති බුම්මාන් හිටියා..ලෙක්චර්ස් පටන් ගන්න කිට්ටුයි ..වර වර ..



මුදිත ..
ආ සුබා ...
පොඩ්ඩක් තනියම කතා කරන්න පුළුවන් ද ?
හ්ම් යමු ...

මුදිත ..තව මාස ගානයි තියෙන්නේ මට ඔයාව දකින්න ..

මේ අහන්න සුබා .. ඔයා ගොඩක් හොඳ කෙල්ලක් ..ඔයාව ලබන කෙනා ගොඩක් වාසනාවන්ත වේවි..එත් මට තාම...

ඔව් මම දන්නවා ඔයාට තාම මම ගැන හිතන්න බැ කියලා.. ගොඩක් හොද කෙල්ලක් උනාට මම හරි අවාසනාවන්ත කෙල්ලෙක් වෙන්න ඇති මුදිත...

ඔය ඉතින් ඇස් වල කදුළු පුරෝගෙන ... ඔයා වගේ කෙල්ලෙක්ට මුළු හිතෙන්ම ආදරේ කරන්න ඕනේ නැත්තම් එක ඔයාට කරන අසාධාරණයක් සුබා ... මට තාමත් මගේ අතීතේ හිතේ කොනක ඉදන් වද දෙනවා..

හ්ම්ම්ම් කමක් නැ මුදිත ..ඔයා වගේම මමත් තනි වෙන්නම් .. පුළුවන් කාලයක් ඔයා දිහා ඈත ඉදන් බලන් ඉන්නම් ... මම යන්නම් එහෙනම් ....

සුභා ... ඉන්න පොඩ්ඩක් ..
මම හිමින් හිත හදන් එන්නම් ඔයා ලඟට .. හැබැයි කෙල්ලේ මට දිනයක් කියන්න බැ..එත් මම එන්නම් ඔයා ළඟට ..එතකම් ඉන්න පුළුවන් ද ඔයාට ...

මුදිත අනේ ඇත්තම ද ඔය... මට මේක හීනයක් වගේ ..ඉන්නම් මුදිත ඉන්නම් ..ඕන තරම් කාලයක් ඉන්නම්...

ඔව් සුභා මම දවසක ඔයාගේ මේ හීනෙ හැබෑ කරන්නම් ... දවසක අපි මේ හන්තානට යමු ... එතන ඉදන් දෙන්නාම අයෙත් අළුත් හීනයක් දකිමු .. හන්තාන සිහිනයක් දකිමු ...

==============================================================
බලා වැලපෙමි
නෙලාගනු බැරි
හන්තාන සිහිනේ
දරා නෙත් අග
දොවා සිත් මල
ගොතනු මැන ළදුනේ
සංසාර සිහිනේ

වැහි පබළු යට
රගමඩල මැත
ඔබේ... දෑතේ තුරුළු වෙන්නට
බිසෝ හැර ගිය
ලසෝ රග හළ
අමාවක අදුරේ...
නොඑනු මැන ළදුනේ

වඩින තුරු සද
දුරින් ඉන්නම්
තරු ඇදුරු පෙම් ගී අහන්නම්
සොදුරු ඒ සද දියේ එන්නම්
ඉදිනු මැන සොදුරේ
හන්තාන අරණේ
http://www.youtube.com/watch?v=E8oHEQjoiaY
==============================================================

~~ උඹ එක්ක මං ~~

ඒ ලතිකා එකනෙමේ ...කොහොමද උඹේ කොල්ලා ..

ඉන්නවා බං ඉතින් ..

හොදා හොදා ... දැන් අවුරුදු 5 විතර ඇති නේ එෆෙයා එකට ? දැන් කොච්චර දුර ගිහින්ද උඹලා දෙන්නා ආ ?

ලබන මාර්තු වලට අවුරුදු 6 බං .. මොක්කද්ද මොකද්ද ඒ දුර කාතාව..

එර්ර්ර්ර්ර් ..දන්නේ නැද්ද බං ඉතින් අරවා ..

හෑ උඹට මොකටද ඒවා ..ඒවා පර්සනල් ..

ආ ඒ කියන්නේ උඹලා රුම් එකකට එහෙම ගිහින් තියෙනවා වගේ නේ ...

අනේ නැ බං සුපුන් ඒ ජාතියේ එකෙක් නෙමේ.. ෆිල්ම් හෝල් එකකදී කිස් කරලා තියෙනවා එච්චරයි .. අනික අද කාලේ කොල්ලෝ සුවර් කරන්න බැනේ බං.. මොනා හරි වෙලා බදින්න බැරි උනොත් අපිට ඔය වගේ දෙයක් කරගෙන මම වෙන කාව හරි බදින්නේ කොහොමද ... සුපුන් උනත් බදින්න කලින් එහෙම දෙකට කැමති නැ

අනේ බං උඹ ජිවත් වෙන්නේ කොයි ශතවර්ශේද ? ඔය ඉස්සර හණමිටි අදහස් බං ඕවා.. ආ හොදම උදාහරනේ , උඹට අර ජිවනි මතකේ ..අපේ ඉකොන් ක්ලාස් අවේ .. කොහොමද එකී .. කොල්ලෝ බර ගානක් ආශ්‍රය කරා .. නොගිය හොටෙල් එකක් නැතිව ඇති .. දැන් බලහන්කෝ බැදලා ළමයෙක්ත් ඉන්නවා..හස්බන්ඩ් ප්‍රයිවට් ෆර්ම් එකක ලොකු පොස්ට් එකක් කරන පොරක් ..


අපි වෙන්වෙලා මාස 6 වැඩි වුනත් එදා ලතිකා යාලුවෙක් එක්ක කතා කරපු මේ සිද්දිය මගේ හිතර නිතර වද දෙන කාරණයක් ..ඇත්තටම ඈ මා හැර දමා ගියේ මෙවැන්නක් නිසාද ? අප ජිවත් වන්නේ 21 වන ශතවර්ෂයේ වුවද මංගල රාත්‍රිය වන තුරු ඈ මලක් ලෙස ආරක්ෂා කිරීම මගේ වගකීමක් ලෙස මා දුටිමි. අප සුද්දන් නොවිය යුතු බව මා විශවාස කලෙමි ..


ඔයි සුපුන් .. MC එකට Hobit ෆිල්ම් එක ඇවිත්.. මේ සෙනසුරාද යමුද .. සෙට් එක ගිහින් කාලා බිලා එමුද . මොකෝ කියන්නේ උඹ එනවා ද ?

හ්ම්ම්ම් .. අනේ මට බැ උඹලා පලයල්ලා .. එක එක ඒවා මතක් වෙනවා ඔළුව විකාර වෙනවා බං ඕකට ගියාම..

මොන මගුලක් ද බං දැන් මාස 6 වඩා වැඩි නේද බ්රේක් වෙලා .. ඕවා හිත හිතා හැමදාම ඉන්නද බං ...අත ඇරලා දාපන් ...

බලමු..උඹලා ඇරන්ජ් කරපන්කෝ ..හිතුනොත් එන්නම් ...


මගේ යාහළුවන් කොතරම් කිවාත් අවුරුදු 6 ප්‍රේමය මාස 6 කින් අමතක කර දැමීම කිසි සෙත් මාහට නම් කල නොහැක්කකි .. වසර 6 පුරාවට මසකට හෝ දෙවතාවකට වරක් සිනමාපටයක් නැරඹීමට අප පුරුද්දක් කරගෙන සිටියේ අප දෙදෙනාම සිනමා ලෝලීන් වූ නිසාමයි .. මේ සිනමා හල තුල මතකයන් ගොන්නක් කැටිව හද තුල කැකැරෙමින් නිතර මාහට පිඩා ගෙන දේ .. සිනමා හල පමණක් නොව විහාරමහා දේවි උද්‍යානය, ගංගාරාමය ස්ථාන බොහෝ ආදර මතක සටහන්ය. උදේ හවස මේ ස්ථාන පසුකිරීම මාහට ඉතා අසීරු කරුණකි ..


ආ Mr.සුපුන් ... කාලෙකින් නේ... මොකද මේ පැත්තේ අවේ නැත්තේ ..අපෙන් වරදක් වත් උනාද .. කෝ ලතිකා මිස්..

අනේ නැ Mr. Fernando.. එහෙම එකක් නැ ...ලතිකා දැන් මෙහෙ නැ..ට්‍රාන්සර් එකක් ලැබුනා නේ ..

අහ එහෙමද .. මතක් කරා කියලා කියන්න .. හරි එහෙනම් මම වේටර් කෙනක් ව එවන්නම් Mr.සුපුන් ඔඩර් කරන්න කෝ ..


ඒ දිනක් අප නිතර ආ ගිය ආපනශාලාවක හොදින් හදුනාන්නා වූ කළමනාකරුවකු හා සමග මාහට මුහුණ දීමට සිදුවූ එක සිද්දියකි . එපමණක් පමණක් නොව අප නිතර ආ ගිය බස් රථවල කුලීරථ වලදී මේ හා සමාන සිදුවීම් නිසා ඇගේ මතකයන් නිතර අලුත් වෙමින් හද පිඩා ගෙන දේ ..

බොහෝ විට මෙවැනි අවස්ථා වලදී මා දෑස් වසාගෙන සිත වෙනතකට යොමු කරන්න උත්සහ කලද සැම විටම ඇගේ මතකයන් අපේ මතකයන් මා පපුතුරේ රූ රටා අදිමින් මතකයන් අළුත් කරයි ...


එක් සෙනසුරාදා දිනයක හවස් යාමයක මාත් මගේ යහළුවකු හා බිර වීදුරුව රස බැලීම සඳහා දෙහිවල ප්‍රදේශයේ තානායමකට ගොඩ වදින විටදී නොසිතු අයුරින් ඈ මාහට මුහුණට මුහුනලා මුණ ගැසිනි.. සැනකින් තානායමෙහි සිට පැමිණි තරුණයකු සුරතේ වේලි මා නුදුටු සේ ඈ ඉවත ගියද ඇගේ තෙත් වූ කොණ්ඩයද පොඩි වූ ඇදුම් වලින් බොහෝ දේ මාහට පසක් කර දෙන්නට සමත් විය..

මේ සා සියල්ල මා වටා සිදුවුවත් කෙලෙසක කවදාක ඈගේ මතකයෙන් මිදී මාහට යාහැකිද ? මතකයන් අමතක කිරීමට මේ නගරය මාහට ඉඩ දේවිද .. කවදාවන තුරු මා නුඹේ මතකයන් හා දිවි ගෙවම්ද .. කාලයට ඉඩ දී බලා සිටිනවා මම ...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

උඹ එක්ක මං ආගිය හැම තැන් 
පහුකරගෙන එන්නට වෙනවා හැමදාම උදයේම..//  

ඇස් වහගෙන මං ඒ තැන් පහුකෙරුවත් රෑ සටහන් පපුවේ මැද මැවුනා 
අපි කා බිවු කඩෙන් - සිනමාහල් වලින් 
ගනුදෙනුවක් කරගන්නට බැරුවා උඹ මා සමගින් ගිය දුරටත් වඩා දුර ගිය 
කෙල්ලන් තව අය හා යනවා කියා... 
ඇය සුද්දියකට හරවා.. 
උදුරාගත්තා...

http://www.youtube.com/watch?v=rlb00hiAS8c

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~